week 17 en 18

Maandag 24-04
In de morgen hebben we haast geen wind meer ,dus zodra het licht is zetten we de halfwinder op en die hangt naderhand af en toe ook als een dweil te zwabberen.
Net als we denken ,nou we moesten maar eens starten , want dit duurt te lang met die zieke meiden , komt er wind in de zeilen en gaan we als een speer .
We lopen 8 tot 8,5 knoop , heerlijk , dat hadden we gisteren op moeten hebben ,maar ja.
De generator begeeft het , en Leo heeft hem nog maar net gemaakt , wat een gezeik.
We halen Lo op een haartje na in , dus dat was wel even grappig , want daar zit de broer van Trupti op.
Plots voel ik mezelf ook ziek worden , ik moet overgeven en het is merendeel gal.
Als we de halfwinder naar binnen gaan halen , geef ik de schoot (touw) aan Zeal en zeg dat ze hem moet vieren als Leo daar om vraagt ,maar ze geeft gelijk ruimte en de halfwinder is helemaal om de genua (voorzeil) heen gedraaid , dus ik krijg de wind van voren ( niet zo toepasselijk als je hem van achter hebt ,maar ja), gauw helpen om de klittezooi uit elkaar te halen
Het is een hele klus en we zijn blij dat hij zonder scheuren naar beneden en in de zak komt , ook al zit hij nog niet goed .
Als we in de baai (prachtig !!!!!) komen knappen de meiden gelijk op ,maar in de tussentijd was ik beroerder geworden .
Ik was dus weer ziek en het kwam er aan 2 kanten uit , wat een armoede.
Leo voelde zich al weer wat beter , dus dat was mooi , dan konden we elkaar aflossen.
De meiden gingen met Leo naar de wal en ik naar bed , later komt Leo alleen terug.
Hij was de meiden kwijt geraakt en had een bruiloft gezien en kon daar gelijk mee eten en meefeesten , maar hij kwam terug naar de boot , voor mij (wat een scheet he).
Tegen de avond gaat Leo de meiden ophalen , maar ze mogen aan wal blijven bij hun vrienden en slapen daar ergens.
Ik vraag honderd keer of het in orde is , want ze zijn onze verantwoording , maar het is allemaal goed.
Ik ben zo ziek als een hond en de volgende dag gaan we weer naar het resort , waar we een gratis barbecue en nachtje krijgen.

Dinsdag 25-04-2006

Er zijn heel wat mensen ziek en John van de Kekeni heeft een hele dikke ontstoken voet , dat komt omdat hij zijn hondje beschermd heeft tegen een kat en die kat heeft hem dus gekrabd , toen hij hem net een zet met zijn voet gaf.
Hij heeft al tetanus injectie gehad en nog wat ,maar het heeft niet geholpen , tot nu toe.
We moeten ontzettend lang wachten voordat we opgehaald worden ,maar Allah.
We hebben een leuk huisje met een verhoging in de kamer ,met een badkamer een tweepersoonsbed een bankje een tv en een mooi uitzicht op strand.
Trupti en Zeal hebben een eigen huisje , dus die vermaken zich wel.
Ik ga eerst weer eens slapen en Leo gaat lunchen in de kantine , waar hij gelijk aan de grote garnalen gaat met een berg knoflook .
’s middags komt hij bij liggen , want dan voelt hij zichzelf weer (of nog ) ziek en heeft weer diaree , tussendoor even naar de kantine om wat rijst te eten.
’s Avonds gaan we naar de barbecue , ze hebben van de dorpsschool een optreden verzorgd , hartstikke leuk , het lijkt wel een ouderavond .
Allemaal van die Indische dansjes met voorstellingen van die god van hier.
Zeal komt niet , ze is niet lekker , hopelijk is dat zo ,want het is zo’n donder.
Het eten komt weer erg laat en er is al weer aardig wat drank geschonken .

Woensdag 26-04-2006

We worden om 7uur gewekt , er staat een jongen met thee voor de deur .
Nou dat was een verrassing , maar we moeten wel betalen , het is niet duur ,maar wel lastig ,want hij schenkt het eerst in.
We gaan naar de kantine en eten met elkaar , Leo , Ria en André hebben buikkrampen en eten alleen toast.
Ik ben opgeknapt en voel me weer goed , alleen wat slap in de benen.
We nemen de bus om 10 uur en komen dus erg laat aan , de eerste bus was al om 8.30 weggegaan.
De boten gaan haast weg ,als Lo roept dat we niet kunnen ankeren op de plaats die voor ons bedacht was , en we dus een nachtje ergens anders moeten gaan liggen.
De Silent Wish blijft dan maar liggen en Kekeni ,die weer naar de dokter is geweest en nu anti-biotica injectie heeft gehad blijft ook.
Wij gaan weg en Leo duikt weer in bed en de meisjes hebben natuurlijk weer gebeest vannacht en slapen gelijk als we wegvaren en worden pas weer wakker als we er zijn.
Het gaat weer hetzelfde als de vorige keer , ik zeil met de verkeerde zeilvoering ,omdat Leo te beroerd was om er wat aan te doen.

Donderdag 27-04-2006

Als Leo weer wakker wordt gaat hij aan de slag om ons weer wat sneller te laten zeilen en dat lukt aardig.
De halfwinder kunnen we niet hijsen , omdat hij nog in de klit zit .
We hebben 19.22 uur gevaren en in het totaal 39.32 uur.
We maken geen kans ,maar het is toch leuk om in ieder geval te vergelijken.
Als we in Goa aankomen , moeten we eerst in een baai ankeren en dan denken we naar bed te gaan , pech dan roept Lo dat we naar de volgende ankerplaats moeten , dus weer anker op en weer neer bij de Lyra , die er al lag.
Het is een teleurstelling , waar we moeten komen te liggen
Aan de rijksweg , dat is wel jammer .de pontons zijn nog in aanbouw
Wat een gezeur voor Lo ook , dat ze van alles beloven ,maar niet nakomen .
Okee we gaan eerst een even slapen , de meiden zijn nu wakker en eten weer allemaal snacks , die ze zelf hebben meegenomen .
Als we wakker worden horen we dat er een open zeilboot van de militairen vermist wordt.
1 is er op de rotsen geslagen ,maar daar is voor de rest alles goed mee , maar de andere weten ze niets van . er is een helicopter op uit gestuurd om te zoeken
heel onverantwoord ,zoals die gasten erop uit zijn gestuurd , alleen een mobieltje bij zich.
Zeal ging eten koken voor ons en zet water op voor de rijst en wat achteraf blijkt een zakje instant eten .
Plots komt er een motorbootje langs , ze zeggen halleluja en pakken hun spullen en zijn in het bootje en van daaruit roepen ze nog even gedag.
Dat was het leuke reisje met de meiden , in het water gevallen.
We zouden een etentje krijgen aan de kant en een prijsuitreiking , maar doordat de jongens nog niet terecht zijn , gaat het nog niet door.
Blijkt dat wij te vroeg de marifoon hebben uitgedaan , omdat we naar bed gingen en ze ons voor de avond hadden opgeroepen om alsnog het avondje te houden ,omdat de jongens gered waren en niets mankeerden.

Vrijdag 28-04-2006

Silent Wish en Kekeni komen binnenvaren en John gaat gelijk naar het ziekenhuis ,omdat het been nog niet goed is.
Wij hebben een feest aan de wal ,en of we voor de pers met de boot bij de wal willen gaan liggen.
Het is weer lekker en we hebben nu weer een minister , die belooft dat de voorzieningen volgend jaar beter voor elkaar zullen zijn , maar dat geloven we niet erg.
André en Ria zeggen gelijk gedag ,want die zijn alleen dit stuk nog meegevaren om Aspi en nog een man de gelegenheid te geven om mee te varen met de race.
Moren varen ze naar Langkawi (weet nog niet hoe ik het moet schrijven), ze gaan nu met Aspi de stad in.
Wij gaan met Hans en Loek naar de stad en gaan eerst eens naar de toeristeninformatie , waar we veel folders meenemen.
We kopen een telefoonkaart en kunnen redelijk goedkoop bellen.
Dan komt er een mannetje ons verder de stad laten zien en leert ons waar we op moeten letten om niet afgezet te worden.
We zoeken een zelfde zaak als in Mumbai , om een trouwpak te kopen voor Bob , maar vinden het niet zo precies , nou ja komt later wel.
Als we bij de boten komen , ligt de Markoen tegen de Kekeni aan en wij liggen boven ons anker en omgekeerd , het tij is gekeerd.
Gelukkig is alles goed gegaan , we trekken anker gelijk op en vertrekken weer naar de baai ,waar we vanmorgen vandaan kwamen.
Leo maak kibbelingen en een whiskysaus en dat smullen we lekker op.

Zaterdag 29-04-2006

We roepen even de Panta-Rhei en vragen of ze nog een afscheidsbakkie komen doen.
Dat vinden ze wel heel leuk ,maar dan met thee , omdat ze allebei nog niet in orde zijn.
We hebben even gezellig een keuteluurtje en dan moeten ze er echt vandoor.
Behouden vaart en een fijne tijd verderop , en we komen ze hopelijk wel weer eens tegen.
Leo maakt de watermaker schoon , want die heeft aangegeven dat het de hoogste tijd is en de generator is jammer genoeg door een vergeet dingetje kapot gegaan.
De poelie is uitgelubberd en moet vernieuwd worden ,maar dat wordt pas over een paar dagen.

Zondag 30-04-2006

We blijven aan boord en hebben gewoon een dag om bij te trekken van alle evenementen.
De Lyra is al naar de “marina” (een paar drijvende pontons aan elkaar), want die moet dinsdagmorgen vroeg weg .
Wij dachten dat het nog wel een dag zou duren ,voordat we naar de marina konden ,maar plots werd er aangegeven dat we konden komen.
Dus wij op ons plekje en toen moesten we weer achteruit naast de Lyra ,omdat er nog meer pontons tussen kwamen.
Kees van de Lyra is ineens hondsziek , ook diaree en hij viel flauw , dus dat was even schrikken.
We kunnen hier niet uit het water , dus dat is wel jammer , want dat is hard nodig.
Water en elektriciteit zijn er nog niet , het moet allemaal nog aangesloten worden , dat is veel te laat en niet afgesproken ,maar ja ,india’s manier van werken en leven.
We gaan uit eten in de ritz , allemaal heel goedkoop , je kunt er zelf haast niet voor koken.
We lopen voorbij een naaiwinkel ,waar ze een jas hebben hangen , heel mooi en echt geschikt voor bob ,voor zijn trouwen.
We praten even binnen en komen een andere keer wel terug , zeggen we.

Maandag 1-05-2006

We hebben het net nog een maal ,want als het goed is komen de laatste schepen vandaag ook naar de ponton.
Morgen hebben we de laatste meeting
Wij zijn naar het winkeltje gegaan en bestellen kleding voor Bob ,Fanny , Thomas , Leo en voor mij .
We moeten de maten hebben maar nu met de telefoonkaart van hier , kunnen we best bellen ,voor niet al te dure prijs.
Als het word ,zoals we denken ,dan ben ik erg blij ermee , maar we moeten toch wel rekening houden met minder .
Alle boten zijn uiteindelijk op hun plaats , al was het voor de duitsers niet zo makkelijk ,omdat ze zo laat aan de beurt waren en de stroming toen inmiddels hun schepen allerlei kanten opduwden ,ook waar ze niet heen wilden.
De Hollandse jongens hebben toen even geholpen en dat ging beter toen.
We gaan weer uit eten met een groot gedeelte van de groep.
Jits en Ellen hebben een zaakje gevonden die Vasco da Gama heet , dus dat was ons clubhuis gelijk.
Boven verstopt en een galerijportiek in ,dat hadden we nooit gedacht natuurlijk.
Heerlijk eten ,zelfs varkensvlees , en dat hebben we al een hele tijd niet gehad.
Ik denk altijd dat wij het niet vaak eten, maar als het er dus helemaal niet is ,heb je pas door , hoe vaak je even een blikje smak of zoiets gebruik.
Het is echt hartstikke gezellig,ze hebben allemaal muziek opstaan die wij kennen ,(sixties , want we zijn allemaal haast even oud ), dus meezingen en gezellig.

Dinsdag 2-5-2006

Ik ben vroeg wakker , want we hebben afgesproken iets te kopen voor John Jolanda en voor Lo ,maar dat is nog niet zover en om nu helemaal niets te doen , terwijl hun zoveel inzet hebben gehad ,dat vind ik ook weer zo wat.
Ik heb een gedicht gemaakt in de morgen , en omdat Hans en Loek het er misschien niet mee eens zijn ,laat ik het eerst door Hans nakijken.
De taalfouten vallen wel mee en Hans typt het voor mij uit , en waar hij het niet mee eens was heeft hij eruit gehaald ,”omdat het dan niet paste op 1 velletje “, maar dat was precies wat hij iets teveel van het goede vond.
Dat is oké , want dan wordt er nu iets gezegd waar hun het mee eens zijn.
De rest laat ik het ook lezen en iedereen is het ermee eens .
Carla en Peter willen het wel voorlezen en daar ben ik erg blij mee,want dat vind ik niet zo prettig om te doen.

Ons trio JohLoNda

Jullie zijn intussen een drie-eenheid geworren
Alhoewel wij vinden dat Geertrude er ook bij zou moeten horen.
Die wil dat zelf niet , wat we ook wel weer begrijpen
Want wij zouden hem ook knijpen
Zo’n stelletje betweters in de rally ,
Dat ben je zo zat , wat willie ?

En bij deze JohLoNda, hebben we weer bezwaar
Want we zijn nog niet helemaal klaar
Met deze Vasco da Gama..
Want op de site sta
Dat hij pas stopt in Cochin
En dat houden wij er dus in !!!
Sorry, jullie zijn nog niet van ons af ,
Want al blaffen we veel en zijn we het kaf ,
We zijn veel te blij met jullie , het koren .
En dat willen we ook wel eens laten horen.
We hebben dit misschien weinig laten blijken
En liepen ook nog veel te zeiken.
We lagen vaak nog op bed
En jullie waren al vol van inzet,
Met allerlei plannen bezig of formaliteiten
En dan kregen jullie van ons weer verwijten.
Tuurlijk maakten jullie ook veel fouten
Maar met zoveel dingen waar we jullie mee opzouten,
Gebeurt dat ook natuurlijk.

Maar we hadden toch geluk
Mee te mogen met JohLoNda ,
Ga maar na :
We hadden shirtjes en etentjes,
Geregelde paparassen en feestjes ,
Barbecues en petjes ,
Optredens en huisjes met bedjes.
Zelf waren we te bang
Om alleen een zo lang
En gevaarlijke tocht te maken,
En hadden we jullie nodig om te waken ,
Om te leren hoe we het zelf moeten doen.

Dus geven we jullie nu allemaal een zoen
En tekenen ook gelijk protest ,
Want we willen ook de rest
Van de Vasco da Gama rally
En vanaf nu is het gezellie ¡!!!

Hartstikke bedankt Geertrude en JohLoNda
Van de hele Vasco da Gama



Nou dat was een hele opluchting voor Jolanda ,want die had wel gezien dat er wat werd gesmoesd en dat vond ze toch wel eng , want je weet nooit wat er gaat gebeuren natuurlijk, met zo’n stelletje “geregeld”.
We hebben John zijn naam ook eronder gezet ,want die ligt nog steeds in het ziekenhuis .
Jolanda is ook niet lekker ,allemaal de darmpjes die opspelen , het is een virus denken we.
Wij doen nog niet zoveel , want we hebben nog geen water en stroom ,dus we kunnen toch niet veel kanten op.
Ik ga even bij John langs in het ziekenhuis.
Wat en klein kattenkrabbeltje voor gevolgen kan hebben , er worden enkele plekken helemaal zwart en die hebben ze nu doorgeprikt , maar dat moet er volgens mij echt helemaal af .
Als ik weg ben is Leo (onze gids) weer langs geweest en dat was erg leuk ,maar hij heeft geen werk meer , dat is wel sneu.

Woensdag 3-05-2006

We gaan met een busje met elkaar naar een markt , die bekend is al over Goa , maar vooral voor toeristen is.
Het is gezellig ,maar je wordt knettergek van die zeikers aan je hoofd en ze blijven aan je arm trekken om je mee te krijgen naar hun stalletje.
Ze maken het er zelf van dat je niets bij hun koopt.
Verderop staan Tibetanen hun spullen te verkopen ,maar die laten je met rust ,dus daar werd wat verkocht , want dan kon je op je gemak kijken.
Naderhand gingen we nog naar zo’n zaak toe ,omdat de chauffeurs daar een percentage van krijgen als ze ons daar brengen.
Helaas voor hun waren het allemaal zeilers ,die niets nodig hadden.
Doodmoe kwamen we thuis , maar het was wel erg gezellig.

Donderdag 4-05-2006

Het water is aangesloten ,maar we willen proberen om met onze watermaker , water te maken ,want dan kunnen we zo water drinken wanneer we willen , ook al staan we onder de douche.
We gaan vandaag met de dinky naar oud Goa met onze parapluutjes op , omdat de zon zo schijnt.
We gaan met de stroom mee en gaan later in de middag met de stroom mee terug .
Oud Goa is allemaal erg slecht onderhouden en dat is jammer , want er zijn wel veel oude kerken .
Als we terug gaan is de boot weer gesprongen en de voorkamer zonder lucht .
Ik ga bij Juwin in hun dinky en Leo in onze eigen ,want hij blijft op de achterste goed drijven.
We hebben nu wel stroom mee ,maar wind tegen en dan krijg je al snel een aardige golf , wat wel niet verschrikkelijk was ,maar wel om nat te worden.
Omdat we met z’n drieën in de dinky zitten ,word ik nogal ver vooraan neergezet en we scheppen dus water bij de vleet.
Ik gebruik nu de paraplu als extra boeg om het overkomende water tegen te houden.
Het scheelt wel veel ,maar we zijn aan het einde zeiknat en de paraplu in stukken .
Het was wel lachen !!!! en dat was het belangrijkste.



Vrijdag 5-05-2006

We hebben een scootertje gehuurd , met de mogelijkheid tot kopen ,en gaan met Jits en Ellen naar een vrijdagmarkt 25 km. verderop.
Ik zit als een plankje achterop , geef dus geen cm. mee en door dat engelse verkeer ben ik helemaal schijterig , omdat het heel moeilijk en vreemd is voor mij.
Leo heeft er helemaal geen problemen mee, dus naderhand als we de stad uit zijn ben ik wat losser
De markt is een heel bijzondere ervaring , want het is heel erg druk en heel groot en dicht op elkaar.
De hele weg ( een uur )loopt er een mannetje aan mijn arm te trekken om een roepie te krijgen , maar dat mag niet en dus geef ik niets.
Als we de markt haast af zijn gaat hij naar Leo en die geeft hem en zijn vriendje een ijsje , en heel beleefd steekt hij zijn kleine klauwtje uit om Leo te bedanken.
Leo zegt : deze jongen liep helemaal niet te zeuren ,maar een keer en dan vind ik het niet erg.
Nee , dat zeuren had hij bij mij gedaan , maar als ik geweten had dat hij daarna gelijk weg zou gaan ( wat meestal niet het geval is , het wordt meestal veel erger) had ik hem wel wat gegeven.
We gaan nog wat freewheelen , we rijden een bos in en zien grote vruchten in de boom hangen , die wil Leo graag openmaken en dan eventueel eten.
Dat is een hele onderneming ,want hij zou daar hars van op zijn handen krijgen en dat krijg je er zomaar niet af.
Eindelijk ,met Ellens mes open gekregen , maar hij was niet lekker.
Jammer , want we waren toch wel eens nieuwsgierig , hoe hij zou smaken.
We komen om een uurtje of 5 terug en we vonden het een hele leuke trip met Jits en Ellen , leuke ondernemende mensen waar je lekker mee kunt lachen.
Ik ga nog even naar het winkeltje om nog een pakje voor Fanny te bestellen ,voor de bruiloft van Marlies .
Het si hier allemaal zo goedkoop voor heel veel handwerk
En dan weten we gewoon dat we nog het dubbele betalen dan de inwoners hier ,maar ja, om tot de grond af te dingen dat kan Leo met zijn grote mond toch niet.
Ze dachten allemaal hier dat hij altijd tot de bodem gaat ,maar kennen hem nu ondertussen ook wel.
Grote mond ,maar hij vind alles gauw zielig.
De brommer kopen we niet ,want de vering was niet goed meer , ik heb een zere kont.

Zaterdag 6-05-2006

We hebben wasdag , de tent wordt gespoeld en die knapt er flink van op.
We hebben toch water moeten tanken ,want de filter was al vol , en dat is veel te snel.
Ik haal de was op en heb nog zelf ook heel wat te wassen.
Het wordt een werkdag , maar wel gezellig.
We hebben elektriciteit
Zondag 7-05-2006

We gaan calanettiken , eindelijk die spieren weer eens laten werken.
Marijke en ik zijn samen , maar we verwachten nog wel wat bijval.
Jits en Ellen organiseren een kibbelingenavondje en Winfried maakt er friet bij.
Weer erg lekker en erg gezellig.
Er kwamen 2 Hollanders bij , waarvandaan weet ik niet , die een tocht gemaakt hadden van een paar maanden , van Nepal naar ons toe en nu over 2 weken naar huis gingen.
Ik heb ze niet gesproken , want ze hadden fans genoeg .