1 augustus 2006
zo dit is een hele lange tijd om te gaan vertellen aan jullie , maar ik ga mijn best doen.
We beginnen met de trip naar Delhi , John van de Kekeni gaat met ons mee naar John en die ontmoet daar zijn zoon en vriend.
We gaan eerst naar het hotel ,maar dat duurde zo allemachtig lang ,door het enorme drukke verkeer , dat we de koffers neersmijten in het hotel en weer rechtsomkeer maken dezelfde weg terug.
We komen gewoon te laat voor de zoon van John ,maar goed die heeft een plekje in een restaurant gevonden bij wel 100 taxi’s en smsde ons dat we wel moeten opschieten , omdat hij al een taxichauffeur geregeld had .
John springt eruit , wij zeggen zijn zoon gedag en gaan vlug naar de uitgang , waar we John en John verwachten.
Geweldig om je kinderen daar in een vreemde stad dan weer te kunnen omhelzen en dan een reis te gaan ondernemen.
Het wordt een energie verslindende reis ,dat weten we van te voren , want we hebben een druk program.
Eerst weer dat pokke-eind naar het hotel,hoewel we er nu heel snel zijn , omdat het verkeer heel veel rustiger is.
We komen gelijk met de andere aan ,zij gaan alvast naar een restaurant.
Uiteindelijk vonden John en John het helemaal niet leuk om in een pizzarestaurant (dat had John zijn zoon Nathan uitgekozen )te zitten en dus gingen we naar een hinditent..
Het gaat weer eens heel rommelig ,omdat ze je niet verstaan ,niet begrijpen of niet horen of niet luisteren , dan hebben ze het gebrek dat ze niet kunnen onthouden.
We vertellen Fanny en Thomas dat we van mening zijn dat de grootste meerderheid erg dom is .
Nu je begrijpt , daar waren ze het niet mee eens , want hoe zou nu een hele bevolking zomaar gemiddeld dommer zijn dan bijvoorbeeld Nederlanders enz. enz.
Aan het eind van de reis waren ze het toch met ons eens.
Het was er heel erg gezellig ,maar we waren de laatste en de mensen wilden naar huis ,dus zijn we weer gauw opgestapt.
2 augustus 2006
We moeten de volgende dag weer op tijd op en zwaaien alleen nog maar naar John en Nathan
We hadden gedacht Fanny en Thomas wat meer te kunnen laten zien van Mumbai , maar dat liep niet ,omdat we bang waren het vliegtuig te missen naar Delhi .
Fanny en Thomas sloegen helemaal achterover van het verkeer , wat een zooitje vonden ze het .
Ze bleven echt helemaal in hun naam van schrik bij nu en dan , gek daar waren wij toch alweer aan gewend.
We konden Thomas en Fanny nog even de baai , waar wij gelegen hadden laten zien en de club , maar dat was het wel.
We kwamen in Delhi aan en daar zagen Fanny en Thomas de eerste mina (zeg menna ) een soort merelbeo .
Ze kwamen niet vooruit en de hoteleigenaar ,die ons kwam ophalen was ze aan het manen ,maar ze zagen ook roofvogels en die moesten op de foto.
Uiteindelijk in de auto (keurige jeep) met Parkash (zeg meerdere jassen = Parka’s ) aan het stuur.
Dit was helemaal gekkenwerk ,ik wil normaal gesproken alleen voorin zitten ,maar hier verkies ik ervoor achter te gaan zitten ,omdat ik gek van angst word .
Remmen word hier niet geleerd namelijk, als het gevaarlijk wordt dan geef je extra gas en weer die toeter , daar werden we gek van , we hebben Parkash meerdere malen gevraagd niet te toeteren ,maar dat is een onderdeel van het verkeer en rijden , dus dat kon gewoonweg niet.
Wij zijn er eerder dan Peter en Carla , want die hebben 6 uur vertraging met de trein .
(Poeh poeh , nu moesten ze dus 38 uur reizen )
Wij gaan de stad alvast in en eten in een tentje , waar we eerst wel moesten slikken , voordat we daar gingen zitten .
Wat een smeerboel , maar het eten was goed en zolang als dat we geen rauwkost nemen kan er niet zoveel verkeerd gaan .
De elektriciteitsdraden liepen in bossen over de straat heen .
We kijken onze ogen uit en zagen allemaal van die jassen die we voor Leo en Bob hebben gekocht voor het trouwen .
Allerlei verschillende dan en de mooiste sari’s .
Steeds lopen er mensen met ons mee om iets te verkopen , maar daar gaan we aan wennen.
Voor Fanny en Thomas is het nog vreemd natuurlijk , en die worden er een beetje eng van.
Ze verven er sjaals en lappen stof en na het verven mikken ze wel 20 liter verf zo de goot in , zonder blikken of blozen.
Milieu , milieu ik kom uit een voortreffelijk milieu !!!!!!
Als we weer naar het hotel gaan om wat uit te pakken en Peter en Carla te begroeten , nemen de meeste nog een pilsje , en dan naar bed ,want morgen moeten we er om 4 uur uit om de trip naar Manali te gaan ondernemen.
Manali is een bekende stad aan de voet van de Himalaya .
3 augustus 2006
We hebben een lange rit voor de boeg en verschrikkelijk spannend .
De mensen liggen op de vluchtheuvels te slapen en de auto’s razen op 10 centimeter afstand van hun hoofden langs.
We zien koeien op een hele smalle vluchtstrook met hekken en die stonden gewoon vast gedrukt in het verkeer , iedereen moest er omheen ,maar niemand gaf ze de ruimte om weer daar weg te komen.
Misschien hadden ze daar zelf ook geen behoefte aan , want ze stonden op hun dooie akker.
Vele koeien hadden wel een gebroken poot of zo , we hebben er zelfs een gewond zien liggen ,met allemaal stenen eromheen , zodat het verkeer er om ging , eten voor hem en een soort krans , met een gespalkt poot .
We staan doodsangsten uit door het verkeer ,maar toch wennen we ook hier weer aan.
We zien apen gewoon aan de kant van de weg en allerlei vogels , dus we moeten foto’s maken , telkens weer.
En als we stilstaan ,komen er allemaal mensen (sikhs , hindoe kortom indianen) die met Fanny op de foto willen , in het begin vind ze het wel leuk ,maar op den duur wordt ze er doodziek van.
Parkash is het op den duur wel zat,maar hij hield het vol om beleefd te blijven.
Alle bedelaars stuurt hij weg wanneer wij ze zat zijn , (meestal die niets missen of niet verminkt zijn).
Kleine kinderen worden ook het stik drukke verkeer ingestuurd om te bedelen bij de auto, levensgevaarlijk .
De toiletten onderweg zijn verschrikkelijk , maar ja we zijn in India en we moeten dus maar roeien met de riemen die we hebben.
Honden lopen ook gewoon op straat en liggen vaak ook doodgereden.
Er ligt ook een koe op de weg dood , en hij werd al dik, toen we terug kwamen was hij de hele lucht aan het bezwangeren , verschrikkelijk , een meur !!! en een vliegen eromheen !het schijnt zo te wezen , dat als je een koe aanrijdt en hij gewond raakt door jou , het jouw verantwoordelijkheid wordt .
Dat kost geld en tijd en dat heeft niemand er voor over.
We komen in de Himalaya en het is prachtig , weer overal stoppen om te kijken en foto’s te maken,maar Parkash heeft haast ,want hij wilt voor het donker op de plaats van bestemming zijn.
We hebben een hotel met ronde bedden ,hoe vinden jullie dat , chic joh.
Ziet er erg goed uit.
4 augustus 2006
We moeten weer vroeg op om de tocht in de bergen , naar de Rohtangpas te gaan maken.
Het is geweldig wat we allemaal zien, maar Parkash had weer haast , jammer dat hij niet goed uit kon leggen waarom,want dan hadden we wel naar hem geluisterd , misschien.
Als we waren opgeschoten ,hadden we de top nog helder kunnen zien en nu was het bewolkt toen we boven kwamen.
Maar , maar nu hebben we gieren gezien ,zomaar 4 bij elkaar en mensen die de weg aan het teren waren en het teer gebruikte om het vuur weer wat aan te wakkeren .
Milieu , milieu ik kom uit een fantastisch milieu !!!
We zagen een man en een vrouw een vrachtwagen leegscheppen , ma had een baby op haar rug en een touw die verbonden was met de schep .
Pa schepte en ma trok aan het touwtje om pa te helpen , handig hè.
Toch nog bijdehandjes in India.
Toen we boven waren zag je direct verschil aan inwoners , in de Himalaya ,leken er veel op Nepalezen .
Breed gezicht en ze hadden ook heel andere kleding , ook wel omdat het er veel kouder is natuurlijk zo hoog in de bergen.
We hebben zelden zoveel moois gezien , watervallen en palmen en eeuwige sneeuw ,zwavelbaden , mooie vogels en kleurrijke mensen en tempels , het was schitterend.
Eenmaal weer terug in het dorp ,gingen we nog even eten en ontmoeten er Nederlanders , die zwaar onder de indruk waren dat ze met wereldreizigers te maken hadden en nog wel met een boot.
We zien een man lopen met 2 manden als een weegschaal aan elkaar gebonden met een lange stok , en in een van die manden zat een kindje , later waren ze aan het optreden , een klein meisje ging over een touw en dat hele kleine kindje ging de mensen langs om geld te laten geven.
Er staat een koe in een vuilcontainer , je snapt niet hoe hij erin is gekomen , net zo vrolijk te kauwen van resten uit de bak.
5 Augustus 2006
We gaan naar een houten klooster , en onderweg zien we een tafereel die we nooit meer zullen vergeten .
Het was een steengroeve , met echt mannen die in een waterstroom stonden en met grote voorhamers op hunnebedstenen aan het slaan waren ,net zo lang totdat er een scheur in kwam , en dan weer door net zo lang totdat het kleine stenen waren om een soort dam te bouwen .
De vrouwen kregen de stenen met een zakje eronder op hun hoofd/nek , anders zouden de prachtige sari’s vies worden.
Dan klommen ze op hun blote pootjes de wand op , doormiddel van een paadje welke ze zelf gecreëerd hadden.
Dan gingen de stenen in zakken op ezels en werden ze weer verder getransporteerd.
We zagen ook vluchten roodhalsband parkieten , prachtig ,maar we kregen ze niet als groep op de foto.
We zagen allerlei gekko’s en er was feest in het dorp , maar dat zagen we van boven vandaan,te ver weg om er ons tussen te voegen.
En dan gaan we naar het dorp en gaan tempel bezoeken , met allemaal bidrollen.
We gaan de winkeltjes in en Leo koopt voor René een stenen staaf ,met de meest mooie kleuren edelstenen die een helende werking hebben.
De winkelier heeft alleen een gebruikt boekje erbij , om uit te leggen waar hij voor dient ,maar die mochten wij er wel erbij hebben,
Niet dat hij dat nodig heeft naar wij weten ,maar we willen toch iets speciaals kopen voor hem ,want hij doet altijd de boekhouding voor ons.
En wie weet komt hij nog eens van pas.
Thomas koopt stiekem voor Fanny een armband , Leo zat in het complot , de dag ervoor had ze die bewonderd.
Er is een optreden in een tent , we zijn nieuwsgierig en gaan kijken , het is een soort jong talent of zo , heel gezellig .
Hier waren ook al jongeren die de boel kwamen verstoren door een beetje macho te doen.
In een toektoek terug naar het hotel , waar er normaal 2 bij kunnen , gaan wij met z’n vieren in .
Hij heeft er goed de gang in.
6 Augustus 2006
4 uur uit bed om weer naar Delhi te vertrekken .
Weer 14 uur om te zitten in de auto , warm en zweterig ,maar we hebben het wel gezellig met elkaar.
We vertrekken met het dauw in de dalen en boven het water , prachtig gezicht.
Telkens als we stoppen scharen er mensen om Fanny heen en willen ze een foto maken van haar met henzelf .
We stoppen honderdduizend keer om foto’s te maken van vogels , watervallen , takkenwijven (vrouwen met takkenbossen op hun hoofd) apen ,volgestouwde toektoek .
Parkash heeft letterlijk en figuurlijk zijn toeter schor getoeterd.
Wij blij ,maar hij moest nog dezelfde dag gemaakt worden ,want hij was helemaal ongerust om het verkeer in te gaan zonder.
In Delhi weer even uit eten , maar nu bij Mac Donald , en wat zit er ????? een overdosis Hollanders .
Het lijkt niet in het minst op het eten uit Amerika , maar het is redelijk smakelijk , in ieder geval zijn de sausjes hetzelfde..
7 Augustus 2006
We gaan weer vroeg uit bed om naar Agra te gaan , daar willen we eerst naar Fatehpur Sikhri en de Taj Mahal , want die is op vrijdag gesloten voor gebed.
Het verkeer is echt alsof je in een achtbaan zit,alleen heb je een extra evenement dat er ook nog telkens een of andere idioot recht op je af komt , of dat er iemand gewoon op je achtbaan aan het wandelen is (mens met mobiel aan hoofd , koe,hond)en verwacht dat jij om hun heen gaat, als je dat vervolgens op 1 cm na doet , verblikken of verblozen ze niet mens niet koe niet of hond niet.
We zien onderweg een heel groot beeld , en hetzelfde beeld kleiner ernaast gewoon langs de rijksweg , zonder parkeerplaats of iets in de trend , dus levensgevaarlijk.
De plannen die wij hadden werden verandert door Parkash en dat vonden we eerst wel goed , want het kwam beter uit volgens hem.
We gingen eerst naar het hotel en dan gingen we naar de Taj Mahal , en er kwam een marmer bewerking demonstratie bij , dan werd er geshowd hoe het marmer van de Taj Mahal ooit is bewerkt.
Eerst geprobeerd de foto’s weer op een cd te zetten ,want we hadden zoveel gemaakt ,dat alle disks vol waren.
Dan naar de Taj Mahal die prachtig is en we zien weer heel erg veel mooie vogels daar,zelfs een toucan .
We hebben een gids ,maar Carla en Peter zijn die gidsen baggerzat en daar kunnen we wel inkomen ,maar we willen toch graag het hele verhaal goed horen.
Nu weten we dat het een graf is voor Shah Rahan zijn vrouw , er werd 16 jaar aan gewerkt met 20000 mensen.
Ze hebben de mooiste materialen die er bestonden gebruikt , die overal ter wereld vandaan werden gehaald.
En voor zichzelf had hij opdracht gegeven om hetzelfde monument aan de andere kant van de rivier in het zwart marmer te laten bouwen, maar hij werd gevangen gezet door zijn zoon en die zette hem in het gevang vlakbij zijn geliefde vrouw en hij kon ook de bouw van zijn eigen graf zien , helaas is hij ruim voor het beëindigen van het mausoleum overleden.
Het hele gebeuren is symmetrisch gebouwd , dus alles was aan beide kanten hetzelfde.
Er waren ook apen die kwamen kijken of er nog wat te bedelen viel , en een man die wilde op de foto ermee ,maar die moest toch goed uitkijken , want hij werd haast vast gegrepen . tja het zijn geen speelgoedbeestjes.
Hierna naar de marmerfabriek en natuurlijk was het net zo iets als de tapijten van Turkije , het was alleen bedoeld om marmer te kopen .
Even zo goed was het wel even interessant om te zien hoe het werd ingelegd , al die bloemen en kleuren en edelstenen.
Vervolgens had onze gids nog een leuk restaurant en we kregen een beetje het gevoel dat we gemanipuleerd werden , en ja daar kwam de aap uit de mouw ,ze wilden ons niet naar het vogelpark brengen , want zij hadden veel mooiere dingen om te zien.
Dat was de druppel voor Peter en mij , Peter wilde niet zo nodig naar het vogelpark ,maar dat manipuleren was hij ook zat en dus werden we koppig,gingen niet meer in “hun”restaurant eten en eisten dat we het rooster gingen volgen die wij hadden opgesteld.
We gingen dus naar de pizzahut , en daar hadden de jongens een optreden tussen het bedienen door, honderd keer opnieuw beginnen omdat de muziek telkens stopt enz.enz.
Maar we waren stik enthousiast en klapten en floten , waarop de jongens weer helemaal blij waren.
8 Augustus 2006
Heel vroeg weer op en op weg naar Fatehpur Sikri een spookstad ,de stad was door Akbar ontworpen en 1571 gesticht ,het bruiste van leven ,maar 14 jaar later was ze vrijwel verlaten ,omdat Akbar naar het noordwesten moest om de grens te verdedigen en omdat de drinkwatervoorziening niet goed werkte.
De gids van hier was een onduidelijk Engels sprekende man , die vooral naar mij gericht ondervroeg wat hij net verteld had .
Dat viel niet mee , want zo interessant was het nou ook weer niet en ik zag kleine kikkertjes en vogels ,die ik veel mooier vond.
Weer in de auto om naar het Keoladeo Ghana National Vogelpark te gaan , we reden nu door een gebied welke veel schoner is , opgeruimder en harde werkers voor zover het harde werkers kunnen zijn.
In het vogelpark hebben we zo verschrikkelijk genoten , we hadden per stel een riksja genomen en die deden ook gidsen , dat was geweldig ,want zij wisten precies waar de vogels en leguanen en mongoesten (wezelachtig ) zaten , dus we hebben inderdaad voor die paar uurtjes een hoop gezien , gefilmd en gefotografeerd.
Onderweg naar Agra zagen we een trein vol met passagiers en boven op de trein net zoveel mensen als erin.
Aangekomen weer foto’s op cd laten zetten , eten en film kijken in onze kamer van wat we al zo gefilmd hadden en naar bed.
9Augustus 2006
Naar Khajuraho, , waar we eerst naar het hotel gaan om onze spullen af te leveren en oh , wat was dat mooi , we waren echt helemaal gelukkig .
Dan naar het tempelpark , we hebben daar hoge verwachtingen van , want het is in het boek beschreven als schitterende hindoetempels die niet door de moslims zijn verwoest ,omdat zij diep in de bossen lagen verscholen.ze zijn in de 10e en 12e eeuw gebouwd en pas weer in 1819 ontdekt door een Britse militaire verkenner.
De beelden vertellen over het huwelijk van Shiva ( god van de scheppende en vernietigende kracht) en Parvati .
Volgens de hindoeleer eist het liefdesspel dat alle zintuigen zich volledig geven,om zo een totale lichamelijke en geestelijke eenheid te bereiken.
De structuur van elke tempel geeft voeding aan deze theorie over huwelijk , geslachtsdaad en voortplanting ( dit aldus de national geographic reisgids van India
Nou , nou het is prachtig , het enige is dat ik dacht dat de beelden 1 meter hoog waren of zo ,maar ze zijn meestal maar 50 cm .
Dat maakt het niet minder mooi ,maar anders dan ik dacht .
We worden na het eerste park opgewacht door een klein ventje die ons zou gidsen , en inderdaad deed hij dat heel erg goed.
We kregen niet alleen hem ,maar een hele horde .
We zijn nog bij zijn school wezen kijken , daar konden 4 kinderen op de grond zitten en dan was het vol .
Op den duur was ieder zijn eigen richting heen gegaan , dat was even zo gelopen maar we kwamen allemaal weer naar ons hotelletje ,lekker op het balkon met een pilsje en uitzicht op een veld met de zonsondergang .
10 Augustus 2006
Op tijd weer vertrekken , om naar Gwalior te gaan .
Weer een heel eind , maar weer ontzettend mooi ,onderweg stappen we uit om een stuk te wandelen .
Parkash wordt daar erg onrustig van , want hier begrijpt hij niets , en ook echt helemaal niets van.
Wie gaat er nu vrijwillig lopen als je een auto tot je beschikking hebt.
Dus hij blijft maar naast ons rijden waar we ook niet vrolijk van worden , maar het is erg moeilijk om de man duidelijk te maken , dat we gewoon even willen lopen !!!!
Als we bij de stad aankomen zien we het fort liggen , het is heel erg groot met een grote muur en hoog ,100 meter op een helling .
We zijn er erg laat ,maar hebben nog net tijd om het te bekijken.
Een jongen gidst ons en dat was heel gezellig,maar bij het betreden van het gesloten stuk ,mocht hij niet naar binnen ,want daar moesten we een echte gids voor nemen.
Het was weer erg indrukwekkend ,maar het stonk ook weer naar de pies ,omdat er overal vleermuizen hingen ,en die meuren !!!!!!!!!!!!
Onderweg de berg af zijn er beelden in de wanden van de berg gemaakt van plm.50 meter hoog !!! erg indrukwekkend weer.
We rijden weer terug naar Agra en als we net in bed liggen komt Fanny aan de deur rammelen om popelend , giechelend te zeggen dat Thomas haar ten huwelijk heeft gevraagd !!!!
Wat een opwinding , alsof ze was gaan twijfelen of hij haar nog wel wilde trouwen.
We proosten wat en dan moeten Lucy en Wil gebeld worden , want dit was wel erg bijzonder .
Wel heel erg leuk , als het gebeurd als ze met ons op vakantie zijn.
11 Augustus en 12 Augustus
Vroeg op , want we rijden terug naar Dehli en het verkeer is weer een film op zich.
In Dehli gaan we nog naar een moskee met een minaret die je door een heel smalle donkere wenteltrap kunt beklimmen.
Als er een tegenligger opduikt moet je tegen de muur geplakt , zo krap.
De Qutap Minartoren (overwinningstoren) is één van de meest volmaakte torens ter wereld.
Totale hoogte 73 meter zodat het eeuwenlang het hoogste bouwwerk in India was.
Ervoor staat een 7 meter hoge ijzeren pilaar uit de 5e eeuw.
Deze roest na 1500 jaar nog steeds niet, iets waar geen verklaring voor is gevonden , zeggen ze,maar Leo vind dat een onzinnig verhaal , want volgens hem is dat allang achterhaald , dat kan niet anders volgens hem.
Hiervandaan hebben we Fanny en Thomas uitgezwaaid (we hebben er niet echt problemen ermee ,omdat we ze weer snel zien) en gingen wij naar deAkshardham een Bagwan tempel ,die pas klaar is en dus nog niet in de gidsen staat.
Gelukkig wist Hans ervan en die zijn er al geweest en zeiden dat we daar beslist heen moesten gaan.
Dat was een gouden tip ,want mensen het was geweldig , zo mooi !!!
Dus als jullie horen dat er iemand naar Dehli gaat zegt het voort !!
De volgende dag gaan we nog naar de triompfpoort van Dehli , maar daar moesten we weg ,omdat er bomaanslag dreiging was.
We gaan per riksja in het oude centrum van Dehli en dan naar het vliegveld , op naar Panjim.
vanaf 14 Augustus tot en met eind September
Als we aankomen is de hele boot weer beschimmeld , de wanden de kleding de pannen , alles wat je maar bedenken kunt is schimmel en vocht .
Als we dat hebben gehad , zijn we al de tijd bezig om de boot en alles in orde te brengen om weg te gaan , naar Nederland
Helaas is Hannes overleden , toch nog onverwacht en daar hebben we het wel moeilijk mee ,hij wilde nog zo graag leven , logisch hij was veel te jong .
We wilden hem nog zo graag op de boot in zijn geliefde India ontvangen,maar dat heeft hij helaas niet meer kunnen doen.
We proberen nog wat te regelen met de reis ,maar uiteindelijk stappen we in Zürich uit en gaan met de trein naar Anke en de jongens.
We zien de hele familie daar en wat altijd zo raar is , we hebben toch ook weer lol met elkaar ,ook al is het zo verdrietig om Hannes te moeten cremeren.
De vrienden van Hannes , waar we er ook een paar van hebben mogen leren kennen , hebben een erg mooie dienst in elkaar gedraaid.
We krijgen van Ank het duikattribuut van Hannes ,omdat Leo en hij het er altijd over hadden en Leo eigenlijk de enige is die er echt gebruik van zal kunnen maken.
We gaan eindelijk met Wies en Louis , eigenlijk al doodmoe naar Nederland.
Daar zien we eerst Fanny en Thomas en dan eindelijk weer eens Bob en Asli , want dat was wel heel erg lang geleden.
Die hadden we al ruim een jaar niet gezien , en dat is wel erg lang.
We gaan de voorbereidingen treffen voor de bruiloft , want er moet nog wel wat gebeuren.
Bob heeft niet veel tijd ervoor gehad en Asli heeft daar nog geen weet van ,hoe of dat gaat in Nederland.
Gelukkig hebben Cor en Irma hunzelf ingezet , om het proces op gang te zetten.
Eerste instantie zouden ze het feest zelfs bij hun in de tuin vieren ,maar omdat er zoveel mensen komen, zien we dat toch niet zitten.
De bruiloft was helemaal geweldig , een hele mooie dag en ze zagen er prachtig uit !!!
Jullie waren hier haast allemaal getuigen van , dus dit gedeelte zal ik maar niet zo uitwijden.
